01 02 03 Dear All, I've got some news: Σ' ωραίο περιβόλι. 04 05 15 16 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 31 32 33

Σ' ωραίο περιβόλι.

34

Πού πάει η Καψούλα πρωινιάτικο με γόβα και επίσημο ανσάμπλ en bleu;
Το μπλε φαίνεται μαύρο βέβαια, αλλά αυτή την κάμερα είχαμε, αυτές τις φωτογραφίες βγάλαμε.

Η Καψούλα πήγαινε στο Δημαρχείο Αμαρουσίου, στον πολιτικό γάμο της "θείας" και του "θείου".
Ο θρησκευτικός γάμος θα γίνει το Μάιο στη μαγευτική μεγαλόνησο, αλλά είπαν τα παιδιά να κάνουν μια πρόβα γάμου μέσα σ' αυτόν τον (βαρύ) χειμώνα. Εξάλλου, δίπλα απ' το δημαρχείο μένουν.

Το Δημαρχείο Αμαρουσίου είναι μια γυάλινη γκουμούτσα με προσθήκες από γρανίτη. Βρίσκεται πολύ κεντρικά στο Δήμο και γύρω του δεν έχει πάρκινγκ ούτε για δείγμα. Εμείς ανεβήκαμε από το κέντρο με την Άφρο και το χώσαμε στο υπόγειο πάρκινγκ, αλλιώς ακόμα θα κάναμε βόλτες. 

Ο γάμος είχε προγραμματιστεί στις 11. Φτάσαμε 11 παρά 10, όπως μας είχε πει η νύφη.
Τότε ήταν που μας πήρε τηλέφωνο η κουμπάρα να μας πει με βεβαιότητα ότι "καλέ, στις 11:30 είναι ο γάμος". Άψογη συνεννόηση, ακριβέστατη αίσθηση του χρόνου. Φυσικά και της είχε τηλεφωνήσει η control freak φίλη μας Βιβή στις 8:30, για να ελέγξει ότι πράγματι είχε ξυπνήσει. Αλλα πού να φανταστεί ότι έπρεπε να της θυμίσει ΚΑΙ την ώρα. Και το ονοματεπώνυμό της, ενδεχομένως.





Μπαίνοντας μέσα στο δημαρχείο, δεξιά, έχει την αίθουσα εκδηλώσεων. Εκατέρωθεν της εισόδου, κοσμούν τους τοίχους οι διατελέσαντες δήμαρχοι Αμαρουσίου, σε πόζες "μεγαλομανάβης στους Σοφάδες Καρδίτσας", "Πρόεδρος Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Μενιδίου επί οκταετία", "Κοστούμι - γραβάτα - μπριγιόλ", από την εποχή που ο Vardas ήταν σετ με τον Anagnostopoulos.
Πάνω ακριβώς από την είσοδο της αίθουσας υπάρχει το κάντρο του νυν δημάρχου (όχι αυτουνού με τις πλακοστρώσεις, του επόμενου), με ύφος ξεπατικωμένο απ' τον Χατζηνικολάου στο "Ενώπιος Ενωπίω".




Αν ο διακοσμητής του δημαρχιακού καταστήματος είχε στυλ, θα κρεμούσε από δίπλα και τη σύζυγο δημάρχου, σε ανέμελη πόζα "βόλτα στα Ανάβρυτα με τοπ νταντέλα - αιρκοντίσιο".
Αλλά τί τα θες, λείπουν σήμερα οι άνθρωποι με έμπνευση ως προς τα ινσταλέισονς.


Έτσι που λέτε η δημαρχέσα, ενώ η κουμπάρα - που δεν αποκοιμήθηκε και μπράβο της, διότι στις διακοπές τη μεταφέρουμε συνήθως από παραλία σε παραλία χειροπόδαρα, ενώ διανύει φάση R.E.M. - ήρθε λουρεξάτη και σικάτη ταυτοχρόνως.





Το τμήμα πολιτικών γάμων του Δήμου είχε στολίσει την αίθουσα με λευκά λουλούδια αγνώστου ταυτότητος (φρέσκα πάντως).
Είχε πολλές καρέκλες, αν ήθελες να καλέσεις πολύ κόσμο (ντάξει, όχι ΟΛΟ το χωριό σου, μια εκατοστή άτομα πάντως τα χωρούσε άνετα. Ακόμα και τις χοντρές θείες σου).





Η αίθουσα είναι διακοσμημένη με πάρα πολλές ελαιογραφίες και διαθέτει πολλές πρίζες, για να μπορεί ο επισκέπτης να φορτίζει και κινητά/κάμερες/φωτογραφικές μηχανές. Το τονίζω αυτό, γιατί είναι ο πόνος του κάθε σζμαρτφοουνάκια, η ζωή της μπαταρίας (η ζωή που δεν έζησε δηλαδή).


Τρεις από τις οκτώ ηλίθιες φίλες μας περιμένουν να προσέλθει ο αντιδήμαρχος, ώστε να ξεκινήσει η τελετή.

Ο αντιδήμαρχος ήταν ένας γλυκύτατος κυριούλης, γύρω στα 70 και τέλεσε τη διαδικασία με πολύ σοβαρό, αλλά όχι απόμακρο, τρόπο.
Η νύφη έχει πετάξει πατουσάκι στ' αριστερα, ο γαμπρός είναι σε θέση ημιανάπαυσης (η τελευταία σου, γαμπρέ, από τούδε και στο εξής μόνο προσοχές θα βαράς).





Ο κυριούλης απευθύνθηκε πρώτα στη νύφη και τη ρώτησε αν δέχεται για σύζυγό της το γαμπρό.
Επειδή δεν είχε πιάνο στην αίθουσα και δεν εμφανίστηκε κανείς (ο Κόλιν ο Φάρελ π.χ.) να παίξει το "φόλο γιορ χαρτ", είπε το "άι ντου" στα γρήγορα.
Ακολούθησε το "άι ντου" του γαμπρού και η παραίνεση της Άφρο: "φιληθείτε, καλέ".
Αν δεν έπεφταν οι τζίφρες πρώτα, φιλί δεν είχε, συγγνώμη κιόλας (ως νομικός τα λέω αυτά, όχι ως άνθρωπος).
Ο κυριούλης τους διάβασε και ένα "παπυράκι" με παραινέσεις για καλή και ήρεμη ζωή. Υποψιάζομαι ότι έκοψε διάφορα πράγματα, π.χ. "μην αφήνεις τις κάλτσες σου στο πάτωμα, μην της φέρνεις αντιρρήσεις όταν έχει PMS, μην τη ρωτήσεις ποτέ 'πάλι για ψώνια πήγες' και διάφορα άλλα σοβαρά λάθη που διαπράττουν κατ' επανάληψη οι σύντροφοι/σύζυγοι".





Αφού υπέγραψαν και οι δύο, ξύπνησε ο family lawyer μέσα στην Καψούλα και σκέφτηκα: "χα! Από τώρα και στο εξής, όλα θα σου τα φάμε, γαμπρέ, έτσι και φέρεις αντίρρηση σε ο,τιδήποτε".




Με το αναμνηστικό παπυράκι παραμάσκαλα, βγήκαμε όξω, περιμέναμε το ζευγάρι να δηλώσει το γάμο στο ληξιαρχείο και φωτογραφηθήκαμε στα σκαλιά, όσο περίμεναν και οι επόμενοι τη σειρά τους.
Στον επόμενο πολιτικό γάμο που θα πάω στο συγκεκριμένο Δήμο, περιμένω να έχει παρέμβει στη διακόσμηση του κτιρίου η δημαρχέσα και να εκπέμπει το δημαρχιακό κατάστημα μπερμπερόνια και δη αθρόα.

Μια ιδέα είναι ο γάμος, πέντε λεπτά διαδικασία, ένας λειτουργός της τοπικής αυτοδιοίκησης, δυο μάρτυρες (αρκεί να έρθουν στην ώρα τους) και δυο άνθρωποι που θέλουν να είναι μαζί.
Κάθε ζευγάρι για τους δικούς του, μοναδικούς λόγους.
Όσο πιο απλά τα πράγματα, τόσο πιο ουσιώδη.

Nα 'ναι η ζωή τους όλη, σαν τραγούδι των Beatles.
Σαν αυτό π.χ.




35 36 37 38