01 02 03 Dear All, I've got some news: Άντρες και Ομάδες, Παρτ Του 04 05 15 16 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 31 32 33

Άντρες και Ομάδες, Παρτ Του

34




Παοκτσής:
Συμπαθέστατη για μένα κατηγορία, αν καταγόμουν από τα βόρεια, ΠΑΟΚ θα υποστήριζα, εξάλλου είχα και αφισάκι Πρέλεβιτς πάνω απ’ το γραφείο μου, σε όλο το γυμνάσιο. Όχι της Άννας Πρέλεβιτς, αυτή τότε θα πήγαινε – το πολύ – πρώτη δημοτικού, του πατέρα της ήταν το αφισάκι, που κάρφωνε σ’ έναν αγώνα με δε-θυμάμαι-ποιους, σε ένα ΜΠΛΕΚ το είχα βρει πάντως.
Η λαζοπουλική περιγραφή του Παοκτσή με το μπαλκόνι και το φραπέ δε νομίζω ν’ ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα.
Αν ζει στη βόρεια Ελλάδα κι έχει ελεύθερο χρόνο, γουστάρει εκδρομές με το πούλμαν, π.χ. Σκύδρα – Τούμπα με ενδιάμεση στάση στον Ελενίδη για να μην κατρακυλήσει το ζάχαρο κι έχουμε άλλα.
Αν ζει στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, εντός νομού δηλαδή, τις ημέρες των αγώνων, παίρνει την παρέα του, καβαλάνε το φίατ, ανεβαίνουν στην Τούμπα, παρκάρουν (συνήθως κλείνοντας μια πιλοτή, έτσι κι αλλιώς γιατί να θέλει να μετακινηθεί ο άλλος, ΠΑΙΖΕΙ Η ΠΑΟΚΑΡΑ ΛΕΜΕ), ανοίγουν το πορτ-μπαγκάζ, βγάζουν πλαστικό τραπεζομάντηλο ταβέρνας, απλώνουν στη μούρη του φίατ, φέρνουν σουβλάκια κι αλοιφές από την καλή την καντίνα, απλώνουν, απολαμβάνουν. Τόσο απλά.  
Μονίμως μανουριασμένος με την κατάσταση της ομάδας, όχι από άποψης ρόστερ/προπονητή/λοιπών οργανωτικών (αν και τώρα τελευταία έχουν αρχίσει να «σκάνε» και τέτοια), περισσότερο εξαιτίας του «κράτους των Αθηνών».
Τους χρωστάμε αιώνιο σεβασμό για την ευρηματικότητα των συνθημάτων τους. Μαζί τους και οι κληρικοί, δηλαδή ο παπα-ΠΑΟΚ. 



Δε θα ξεχάσουμε ποτέ: το σύνθημα «Κρύο, γαμιέται η μάνα σου».


 
Αρειανός:
Λόγω του ονόματος της ομάδας, συχνά την αποκαλούν «Ο θεός», οπότε μην απορήσεις αν ακούσεις «δε μπορώ να έρθω για καφέ το Σάββατο, παίζει ο θεός». Δεν έχει παραισθήσεις σαν τη Ζαν Ντ’ Αρκ, απλά έτσι του αρέσει να αποκαλεί την ομάδα του.
Αγοράζει συνέχεια κίτρινα πράματα (κατά μέσο όρο πιο πολλά και από το μέσο αεκτζή), δηλαδή ποτέ μην τον αφήνεις να πηγαίνει μόνος του για κουρτίνες/σκαμπώ/ψυγεία γιατί θα βρεθείς ξαφνικά να παίζεις σε σκηνικό από τη Μάγια τη Μέλισσα.
Όποτε παίζει ο θεός (για να συνηθίζεις από τώρα το κάνω), πριν τον αγώνα, συντονίζεται με τους φίλους του και πάνε στα μαγαζιά γύρω από την περιοχή του «Κλεάνθης Βικελίδης» (έτσι το λένε το γήπεδο, πιασάρικο το όνομα), για να τα ενισχύσουν οικονομικά.
Γενικά αγαπάνε πολύ τη Θεσσαλονίκη, δε συμπαθούν ιδιαίτερα την Αθήνα (το «κράτος των Αθηνών, μπλα μπλα μπλα») κι επειδή εμπλέκονται ενεργά στα διοικητικά της ομάδας, σου ‘χω έτοιμο και δώρο για τα Χριστούγεννα: θα του αγοράσεις το «How to Write a Successful Business Plan in Less than 60 Minutes».
Μην περιμένεις ποτέ να σου σηκώσει κινητό την ώρα που παίζει ο θεός (αν στο σηκώσει θα σου κάνει πλάκα ο actual Θεός). Μπορεί να χρειαστεί ν’ ανεχτείς έξοδο στου Χαριλάου (όπου και βρίσκεται το γήπεδο) Σάββατο βράδυ. Όπως επίσης, μπορεί να χρειαστεί ν’ ανεχτείς – σε παρέες του – ατέρμονες συζητήσεις για τα διοικητικά της ομάδας, οπότε αν έχεις σπουδάσει διοίκηση επιχειρήσεων, πες κι εσύ μια γνώμη, χαρά θα του δώσεις.
Αν π.χ. είσαι ενδοκρινολόγος κι από ομάδες ξέρεις μόνο αυτές του αίματος, τί να σου πω, υπομονή έχει ο Θεός.




Οφητζής:
Είναι φθινόπωρο κι έχεις αποφασίσει να πας στο Ηράκλειο.
Δεν εξετάζω το γιατί σ’ έριξε εκεί η μοίρα σου, γιατί δεν είναι της παρούσης.
Περπατάς αμέριμνος/η, κοντοστέκεσαι να φας μια μπουγάτσα στα «Λιοντάρια», πιάνει το αυτί σου διάλογο Ηρακλειώτη οφητζή στο άηφον:

«Μωρέ συ Ζιώρζη! Ήντα κάνεις; Καλά ‘σαι; Τσι εγώ καλά ‘μαι μπρε, επήαμε με τα κοπέλια στο Ζεντί Κουλέ να πάρομε εισιτήρια, ζιάντα παίζομε την Τσυριατσή με τον Πλατανιά, οι διαόλοι να τσι ‘σκώσουνε.
Να τσερδίσομε θέλει σίγουρα. Τσαι όντε τελέψει ο αγώνας, να πάμε να πιούμε μια ρατσή, θα μας-ε-περιμένει ο σύντεκνός μου ο Κωστής στα όρη, ετά πέρα που ‘χει σάξει μια γούρνα τσε βάνει τα κοπέλια να κολυμπούνε το καλοτσαίρι.
Ναι, μωρέ σου λέω, φέτο θα το πάρομε το τσύπελλο τσαι θα το κάψομε το Ηράκλjειο.
Τσαι ήντα άλλα νέα;
Ε, μα ήντα να σου πω μπρε Ζιώρζη, ήφυζε το καφενείο, εχάλασε η ζειτονιά μας, εδά δεν είναι καλά να μένεις ετά πέρα, ζιάντα δεν έσει πράμα να κάμεις το βράδυ.
Ναι μωρέ, πώς δε θυμούμαι το σούπερ μάρτσετ του Χωσάδα, επήζενα με τη μάνα μου τσαι παίρναμε φέτα τσαι σαλάμι τσαι μετά επηζαίναμε του πατέρα μου να κολατσίσει.»

Στα καλύτερα μαγαζιά του νομού Ηρακλείου θα σε πηγαίνει, τα καλύτερα σουβλάκια της Ελλάδας θα σε ταΐζει, με τη συνεννόηση ίσως έχεις ένα πρόβλημα, αλλά αν σ’ ενδιαφέρει ο άλλος και το αξάν μαθαίνεις να ερμηνεύεις.
Αν είσαι οπαδός του Παναθηναϊκού, να αποφεύγεις τις συζητήσεις που αναγκαστικά αφορούν και στις δύο ομάδες, ας πλακωθείτε, βρε παιδί μου, για κάτι άλλο, π.χ. για το αν πρέπει να μπαίνουν γιαούρτι και τόσες πολλές πατάτες στο τυλιχτό σουβλάκι (απάντηση: ναι, πρέπει να μπαίνουν, αυτός έχει δίκιο, εσύ σκάσε, δεν ξέρεις).
Τα τελευταία χρόνια έχει περάσει των παθών του τον τάραχο με τον κίνδυνο υποβιβασμού στη Football League. Έχει πάντα στο πλάι του τον ΠΑΟΚ και όλους τους συνδέσμους του (βλέπε την πιο πάνω φωτογραφία), με τους οποίους (λόγω ταυτότητας χρωμάτων και αγνού κοινού μίσους προς τον Ολυμπιακό), διατηρούν σχέσεις ατόφιου πάθους. 
Απαγορευμένες λέξεις: Φανούρης Βατσινάς (μη ρωτάς γιατί, just dont try it at home. Or anywhere).
Ιερές λέξεις: Γκέραρντ, περουκίνι (το φοράει ο Γκέραρντ, αλλά κανείς δεν το κοροϊδεύει, πρόσεχε μην παρασυρθείς και την πατήσεις), Νίκος Μαχλάς, Νότης Σφακιανάκης. 
Άμα θες καμιά βοήθεια με τις άγνωστες λέξεις, μη ντραπείς και δε με ρωτήσεις. 



Εργοτελίτης:
Από οπαδούς του Εργοτέλη, ξέρω προσωπικά μόνο τον ξάδερφό μου (τον ένα, ο άλλος είναι οφητζής) και τον πατέρα μου. Τί να σας πω για τον πατέρα, επιστήμονας είναι ο άνθρωπος, μιλάει τρεις γλώσσες, ψήνει καλά τις πανσέτες, οδηγεί λίγο νευρικά, αλλά όχι επειδή έπεσε η Εργοτελάρα στη Β΄ Εθνική, από φυσικού του. Ο ίδιος, που έχει actually γνωρίσει άλλους αρσενικούς φιλάθλους (εγώ με την αδερφή μου δε μετράμε), ισχυρίζεται ότι είναι πολύ mild τύποι, αγαπάνε το άθλημα και θέλουν όλα να γίνονται τίμια και στο πλαίσιο της ευγενούς άμιλλας και του fair play.
Άμα γνωρίσω ποτέ κανέναν άλλο, θα σας πω περισσότερα. Αν σας ενδιαφέρει πάρα πολύ η συγκεκριμένη ομάδα, για τη δική σας σιγουριά, εναποθέστε τις ελπίδες σας/ απευθυνθείτε άμεσα στη Νικολούλη.
Είμαστε λίγοι δηλαδή, αλλά είμαστε γαμάτοι. 



Έτερη επαρχιακή ομάδα:
Συνδυάζει το αγνό φίλαθλο πνεύμα με αιώνιο καημό μηδέποτε πρόκρισης στην αμέσως πιο πάνω κατηγορία. Συχνά δεν «πάει πακέτο» με μεγαλύτερη ομάδα, υποστηρίζει δηλαδή π.χ. μόνο τον Εδεσσαϊκό (με αυτόν τον πρόεδρο και ποιος δεν θα το έκανε, εξάλλου).
Μονίμως γκρινιάζει για το χάλι του γηπέδου, το χάλι της φυσικής κατάστασης των παικτών, που πάλι τα έπιναν στο τοπικό μπουζουξίδικο την προηγούμενη μέρα, την αδικία από τους διαιτητές, που ευνοούν πάντα τον αντίπαλο γιατί είναι συγγενείς/κουμπάροι/μπατζανάκηδες με τον αντίπαλο προπονητή.
Συνήθως τα νεύρα τους περνάνε εύκολα, διότι έχουν μια ποιότητα ζωής. Καταρχάς, ζουν κοντά στη φύση. Μπαίνουν στο τρακτέρ/ντάτσουν, καβαλάνε την επαρχιακή εθνική οδό, αναπνέουν τον καθαρό αέρα και το παίρνουν απόφαση ότι η μουχρίτσα είναι το πραγματικό τους πρόβλημα και όχι το τοπικό πρωτάθλημα.
Υπολόγιζε ενασχόληση με ομάδα και παρελκόμενα σε ποσοστό το πολύ ως το 20% του χρόνου του. Θα έχεις καλή ποιότητα ζωής, φρέσκα αυγά και ζαρζαβατικά, βόλτες στην ύπαιθρο και πικνίκ έξω από το estate σας. Άμα τον πείσεις να φτιάξει μονάδα αγροτουρισμού, μπορεί σε μερικά χρόνια να έχει βγάλει και κανένα φράγκο, ν’ αγοράσει την ομάδα, να ησυχάσει κι αυτός, να έχεις κι εσύ κάτι ν’ ασχολείσαι. 



«Δεν ασχολούμαι πια»:
Στην πραγματικότητα ποτέ δεν ασχολιόταν, μάλλον υποστήριζε – τυπικά – την ομάδα που υποστήριζε κι ο πατέρας του, πήγαινε σπάνια στο γήπεδο (μπορεί να μην έχει περάσει ούτε απέξω).
Εσένα αυτό σε βολεύει κάπως, ειδικά αν δεν ξεχωρίζεις τη μπάλα από το δοκάρι, διότι θα έχεις την ησυχία σου, δε θα γκρινιάζει το καλοκαίρι στα Κουφονήσια που δε θα βρίσκει αθλητική εφημερίδα, δε θα σε κλείνει μέσα, επειδή θα θέλει να δει «Αθλητική Κυριακή», δε θα ξεροσταλιάζει με ανοιχτή τη Νόβα (πάλι μπορεί να ξεχνάει τα σώβρακά του στο πάτωμα, αλλά τουλάχιστον θα το κάνει για άλλο λόγο κι όχι επειδή ήθελε να δει πόσο έληξε το «Πανσερραϊκός – Αναγέννηση Γιαννιτσών»).
Έχει αναπτύξει άλλα χόμπι, που επίσης μπορεί να σε βολεύουν, π.χ. να συναρμολογεί έπιπλα από το ΙΚΕΑ, να επιδιορθώνει βρύσες, να φτιάχνει μηλοπιτάκια, να φυτεύει ντομάτες στο μπαλκόνι. Consider yourself lucky και συνέχισε να του αφήνεις ταχαμουδήθεν τυχαία συνταγές μαγειρικής στο κομοδίνο του. Ή σπασμένες βρύσες ή καμένα ντουί, ή γενικώς ό,τι ζημιά κάνεις. Απλά μην παρασυρθείς κι αρχίζεις να τον αποκαλείς χαϊδευτικά «Μπομπ» (όπως «Μάστορας»), αντί «Θανάση».





«Δεν ασχολούμαι πια, εκτός από [εισάγετε συγκεκριμένο άθλημα]»
Συνήθως αυτό το άθλημα είναι το μπάσκετ και ιδίως το ΝΒΑ. Παρακολουθούν όλες τις εξελίξεις, διαβάζουν στατιστικά για τους παίκτες και τις ομάδες, θυμούνται το αγαπημένο χρώμα του προπονητή των Chicago Bulls και γενικώς γουστάρουν πολύ που ασχολούνται με το συγκεκριμένο άθλημα, όπως διεξάγεται επαγγελματικά στη συγκεκριμένη περιοχή του κόσμου.
Κατά 99% έπαιζαν μπάσκετ στο σχολείο, χωρίς όμως να είναι «μπασκετοκέφαλοι» ή «μπασκετόβλακες» (όρος κλεμμένος από τον @common_heat). Εξ ου και έχουν και άλλες ασχολίες, όπως τη μουσική, τα βιβλία, τις ταινίες, τις σειρές, δηλαδή μια χαρά θα συνεννοηθείτε, καθόσον είναι και άνθρωποι του μέτρου (και καθόλου της υπερβολής).  
Βλέπε κι εσύ, όποτε τυχαίνει, να ξεστραβώνεσαι (γενικά το μπάσκετ είναι ωραίο και πιο εύληπτο από το ποδόσφαιρο, για όσους/ες δεν το ‘χουν με τα σπορ). Εκτός του ότι θα βλέπεις τεράστιους αθλητές σε τεράστιους αγώνες, θα πετυχαίνεις και Μπιγιονσέ μετά συζύγου στις κερκίδες, οπότε έχει και το γκόσιπ της η όλη φάση (σ’ έφτιαξα πάλι, μη μιλάς καθόλου).



«Αγνό ενδιαφέρον για τον αθλητισμό παντός είδους»
Παρακολουθούν τα πάντα, από παγκόσμια πρωταθλήματα ρίψης darts μέχρι χόκεϊ γυναικών επί χόρτου. Δύσκολα τα πράματα, θέλει υπομονή κι επιμονή και κυρίως δε θέλει γκρίνια, γιατί αν αυτουνού του αρέσει να τα παρακολουθεί αυτά (αρκεί να μη σε παραμελεί, ε;), εσύ πρέπει να το σεβαστείς. Φτιάξε και κανένα μεζέ, όταν θα βλέπει παγκόσμιο πρωτάθλημα πόκερ με τους φίλους του στο σαλόνι, θα εκτιμηθεί, μη νομίζεις.

Εννοείται ότι όλα τα βλέπει σε «παγκόσμιο» επίπεδο, διότι θέλει να τα παρακολουθεί ΟΛΑ και ΣΩΣΤΑ, χωρίς να χάνει καμία οξεία ή περισπωμένη. Συχνά παρασύρεται τόσο πολύ από την αγάπη του για τον αθλητισμό (άσχετα αν ο ίδιος μπορεί να καπνίζει σαν το φουγάρο και να μην έχει κλοτσήσει ποτέ μπάλα στη ζωή του), που είναι ικανός να πάει σε σχολή διαιτητών κρίκετ, έτσι, για να το βάλει στο βιογραφικό του, ποτέ δεν ξέρεις πώς θα τα φέρει η ζωή. 

Θα σου βγάλει λίγο τον αδόξαστο για να τον σύρεις στο σινεμά, σε συναυλία ή σε άλλη πολιτιστική δραστηριότητα (διότι όλο και κάτι «παγκόσμιο» θα διεξάγεται εκείνη την ώρα που εσύ θα θέλεις να περάσετε λίγο δημιουργικό – από πολιτιστικής άποψης – χρόνο μαζί), αλλά στο τέλος θα έρθει. Ντάξει, μπορεί να ανταλλάξει διακόσα μηνύματα με τον κολλητό του (που είναι σπίτι και παρακολουθεί το «παγκόσμιο πρωτάθλημα μπιγκ μπάμπολ»), για να μαθαίνει τις εξελίξεις, αλλά θα κάτσει ήσυχος να παρακολουθήσει. Take it or leave it, μην περιμένεις ν’ αλλάξει συνήθειες. 
Μπορείς πάντοτε να τον πείσεις ότι οι εβδομάδες μόδας είναι κάτι σαν παγκόσμια πρωταθλήματα σχεδιασμού και ραφής, οπότε δυο φορές το χρόνο να λιώνετε στην τηλεόραση μαζί. 


Ευχαριστώ θερμά για τις απαντήσεις που μου έδωσαν οι: @common_heat, @Krs_Demo, @illanastasiadis, @Panos_Ibaka, @Eirwn, @The_Spenc, @_lostromos, @dimitrisdx, @Saita_Ma_, τον αρειανό συνάδελφο της φίλης Λ, τον ξάδερφό μου το Μιχάλη που δεν έχει τουήτερ και βαριέται να κάνει, καθώς και όποιον άλλο απάντησε στο ερωτηματολόγιο και τον ξέχασα, γιατί είμαι μ' ένα μυαλό χειμώνα - καλοκαίρι.
35 36 37 38