01 02 03 Dear All, I've got some news: The U.S. diaries: στα σπίτια μας τώρα. 04 05 15 16 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 31 32 33

The U.S. diaries: στα σπίτια μας τώρα.

34
Προειδοποίηση κλισέ:
Η Νέα Υόρκη είναι μια μεγάλη αγκαλιά. Σαν αυτές τις δωρεάν, που μοίραζε ο κύριος στη Broadway.
Νομίζω ότι είναι η πιο αξιοπρεπής φωτογραφία (μου) απ' όλο το ταξίδι. 

 Από την Times Square περνάει όλος ο χρόνος του κόσμου (κι άλλη κλισεδούρα, μη με παρεξηγάτε).

 Το Lion King "ανεβαίνει" ακόμα. Την πρώτη φορά που θα επισκεφτείς αυτή την πόλη, είσαι ο μικρός Σίμπα, στο μεγάλο Σύμπαν (και παρήχηση και αντίθεση, πού αλλού θα βρείτε ΤΟΣΑ λογοτεχνικά σχήματα μαζεμένα, ούτε στον Καζαντζάκη, που λέει ο λόγος).

 Δε χαζεύει το κεφάλι σου από τις διαφημίσεις. Γυρίζει σαν περισκόπιο. Levi's και Babba&Gump Restaurant (όχι άλλες γαρίδες, για όνομα).
 Από τον Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό, μπορείς να πας παντού. Σας παρακαλώ, δε θα 'θελα.

(Το Χατζηθωμά να τον πάρεις εσύ). 
 Το κτίριο των Ηνωμένων Εθνών στην ανατολική πλευρά του "νησιού" είναι δίπλα απ' το ποτάμι.
O Ban Ki Moon στη θέση του, το έλεγξα, για να μη λέτε ότι δεν ενδιαφέρομαι για το μέλλον του πλανήτη, παρά μόνο για να κόβω βόλτες στους δρόμους και να ψωνίζω. Και να τρώω m&m's.

 Το Empire State Building ξεφυτρώνει εκεί όπου το έσπειραν.

Δε σε χάλαγε να έμενες σε μία από αυτές τις πολυκατοικίες στη 2η οδό.
Καλά, όχι ότι το Παγκράτι δεν έχει τις χάρες του. 
 Ούτε απέναντι από τα Ηνωμένα Έθνη σε χάλαγε να έμενες.

Το Chrysler Building. Ταιριάζει με τον Κινγκ Κονγκ.
Ή με τον Άρβιντας Σαμπόνις, δεν έχω καταλήξει ακόμη. 

 Πίσω από το συγκεκριμένο σημείο του σιδηροδρομικού σταθμού, είναι στο Avengers ο Πύργος Stark. Και μπροστά είναι που γίνεται της πουτάνας, στη μάχη με τους εισαγόμενους πολεμιστές του Loki.
 Στην 7η οδό, ένα ενδιαφέρον "ευρωπαϊκό στοιχείο". 
Πόσες και πόσες νεοϋορκέζες δε θα κουτούλησαν στις κολώνες απέναντι από τη διαφήμιση.
Και Ευρωπαίες, εντάξει, ναι, τί θέλετε τώρα.

 Bryant Park. Λήψη πρώτη.
 Bryant Park. Λήψη δεύτερη. Αναστεναγμός.

 Bryant Park. Σε τρεις ώρες οι Gothamites θα έπιναν μπύρες, ξάπλα στις καρέκλες. Κι εγώ θα έμπαινα στο αεροπλάνο.
 Η σχολή όπου έπρεπε να είχα γραφτεί.

 Τα βέλη με έστελναν υπόγεια.

 Ενδιαφέρον εργασιακό περιβάλλον.

 Το "Λεωφορείον ο Πόθος". Mόνο πόθοι αυτή η πόλη.
Καλά, για να τα λέμε όλα, έχει και λεωφορεία.
 Σ' αυτό έπαιζε ο Άλαν Ρίκμαν. Δεν πήγαμε. Κρίμας.


 Κόσμος πολύς κι η Sofia Vergara με την Pepsi της. Μόνο ζαντολάστιχα δεν έχει διαφημίσει ακόμα το Σοφάκι, αν κρίνω από τα περιοδικά που έπεσαν στα χέρια μου. Όχι ότι δε μπορεί, μάλλον δε θέλει.
 Κοίτα καλά, θ' αργήσεις να το ξαναδείς. 


Όλα όσα θέλατε να μάθετε για το ταξίδι στη Νέα Υόρκη και φοβόσασταν να ρωτήσετε
(πράγματι, κάποιες στιγμές της ημέρας νομίζω ότι είμαι η Μπιγιονσέ κι ότι ο κόσμος όντως θέλει να μαθαίνει τα χαΐρια μου):


Δε θα πω λέξη παραπάνω γι' αυτό το ταξίδι (εξάλλου έχω πει ήδη πάνω από 10.000, όπως με ενημερώνουν από τα κεντρικά της Blogger).

Ψέματα, δε θα πω δική μου λέξη.

Δανείζομαι μια ατάκα του Isaac απ' το "Manhattan".  
"New York was his town. And it always would be".
Σε πέντε μέρες η Νέα Υόρκη δε μπορεί να γίνει δική σου. 
Η κατάκτησή της γίνεται, όμως, ο επόμενος στόχος σου.

Και στα δικά σας!!!


Ετικέτες , , , , , ,

35 36 37 38