01 02 03 Dear All, I've got some news: Απολογισμός blogovision 2011 04 05 15 16 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 31 32 33

Απολογισμός blogovision 2011

34

Ντίαρ ολ,

Φέτος περίμενα με αγωνία τη μπλογκοβίζιο, όχι τόσο ως οπαδός του σπορ της «λιστοποίησης», όσο ως μουσικόφιλη και εν γένει τζερτζελόφιλη στη φάση του «ελάτε να διαπληκτιστούμε για την πορεία της Bjork/ τα νανουρίσματα του Bon Iver/ το αν πράγματι ακούγεται το King of Limbs». Η αλήθεια όμως είναι ότι δε συμμετείχα ιδιαίτερα στο τζέρτζελο per se, αν εξαιρέσεις τις – σοσιαλμιντιακές – αντεγκλήσεις περί Adele (Σούζυ, έφαγες, αλλά τα τραγουδάς ωραία) με το Βασιλάκο.

Θες που ντρέπομαι να πω του αλλουνού κατάμουτρα «αυτό το στραγγάλισμα αγελάδας το λες εσύ δίσκο», θες που δεν πρόκανα με τις δουλειές (έχω πιο πολλές από τη Μισέλ Ομπάμα, ορκίζομαι στην υγειά του Stipe), θες που τους μισούς καλλιτέχνες για τους οποίους μιλούσαν οι υπόλοιποι συμμετέχοντες δεν τους ήξερα, σε κάθε περίπτωση άφησα στην άκρη τις συζητήσεις και απλώς παρακολουθούσα από τον reader και το τουήτερ τα τεκταινόμενα.

Το καλύτερο πράγμα που μπορείς να αποκομίσεις από τη διαδικασία αυτή – πέρα από τα καινούργια αστεία για τη Bjork – είναι η ίδια η μουσική, και ιδίως αυτή που δεν πήρες χαμπάρι τη χρονιά που πέρασε, για οποιονδήποτε λόγο (π.χ. βαριέσαι το πολύ ψάξιμο, ζεις με ό,τι σου πετάνε στο ντρομπόξ οι άλλοι και πάει λέγοντας).

Το καψουλομπλόγκ φιλοξένησε δυο λίστες, του Παιδιού και τη δική μου. Και χρόνου να ‘μαστε καλά, να το ξανακάμουμε, μόνο να μην έχουμε πτωχεύσει (τόσο), ώστε να μας έχουν κόψει και την πρόσβαση στο ιντερνέ.

Την Πέμπτη το βράδυ πήγαμε με το Παιδί και τη Μάρα (σχολιασμός blogovision/ Jumping Fish) στο Bios, όπου ο Πρόεδρος και η οργανωτική επιτροπή διοργάνωσαν το Μπλογκοβιζιονόπαρτο. Ήταν ταυτόχρονα και εθνική ημέρα «απόσβεσης αγοράς επώνυμης γαλότσας», διότι η μόνη διαφορά της Αθήνας από τη Βενετία ήταν οι γόνδολες (άντε, και η τιμή του εσπρέσσο). Μέσα στη μπόρα και το φριζάρισμα, φτάσαμε στις 10:30 στο Bios, δηλαδή την ώρα που οι Baby Guru (το ένα λάιβ – έκπληξη της βραδιάς) κάναν το sound check τους (μου ξύπνησαν φριχτές αναμνήσεις γυμνασίου, sound checking με διαλυμένες κονσόλες πριν τη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου για να μη βγει γαργαριστό από τον αντίλαλο το «παιδιά, της Ελλάδος, παιδιά»).

Μπήκαμε μέσα (ώρα σφουγγαρίσματος, αλλά η punctuality είναι το προσόν μας), τα είπαμε με τον Μανόλη, ζωντανό οδηγό θεάτρου/ταινιών/λοιπών θεαμάτων, χαζέψαμε λίγο και μετά τις 11 άνοιξαν κανονικά οι πόρτες, οπότε σιγά σιγά ξεκίνησε και το πρώτο dj set.

Στον πίνακα πίσω από τη σκηνή γινόταν η προβολή των άλμπουμ εκτός 20άδας, για να πέφτει το μάτι σου πάνω και να σχολιάζεις αναλόγως (είδες ο Boy στο 26;/ εγκεφαλικό μου ‘ρχεται, οι Strokes εκτός και της 50άδας/ ποιος είναι ο Nikolas Jaar;).

Το 1ο κατά σειρά λάιβ ήταν από τους Keep Shelly in Athens κι αμέσως μετά ο Ludens ανακοίνωσε την τελική 20άδα, για ν’ ακολουθήσει το λάιβ των Baby Guru, στη μέση του οποίου φύγαμε το Παιδί κι εγώ (εργαζόμενο Παιδί αυτό, μεγάλη γυναίκα εγώ, πρωινή πτήση την επομένη, πόσο ν’ αντέξουμε).

Τα βασικά points της φετινής, πρώτης μου blogovision και του μπλογκοβιζιονόπαρτου, είναι τα εξής:

· Η Μπγιόρκαινα έμεινε εκτός 20άδας («εμείς οι Έλληνες, όταν θέλουμε κάτι, μπορούμε να το καταφέρουμε»). Και πάλι ψηλά έκατσε, θα μου πεις, ok, δεν θα κατακρίνω εγώ τις μουσικές επιλογές καθενός (κι εγώ στη μέση της μπλογκοβίζιο πήγα στην Εμπατή Νορθ, Αντύπας – Άντζελα – Σπυράκος), αλλά δεν κρατιέμαι να μην εκδηλώσω την εμπάθειά μου προς αυτήνανε, καθώς και την ευχή μου σύντομα να κάμει στροφή στην καριέρα της (π.χ. εκτροφή κύκνων, για να εξιλεωθεί που κάποτε φόρεσε ένα ομοίωμά τους). Όχι δε μου σκότωσε τον πατέρα, αλλά άνθρωπος είμαι κι εγώ, έχω κάπου να βγάνω τη χολή μου.

· Εκτός 20άδας έμειναν και οι Arctic Monkeys, σε καλούτσικη βέβαια θέση (24, σχεδόν όσα τα χρόνια του Alex Turner), που εντάξει, δε μου κόστισε τόσο, αλλά αυτό με τους Strokes μου ήρθε κάπως βαρύ (εμμονικός άνθρωπος, σκορπιός, ρωτήστε και τον Πανόπουλο).

· Αυτός ο John ο Maus (στο 4) πρέπει να ‘ναι πιο φέιμους από τον Μίκυ το Μάους, αν σκεφτείς την τελική κατάταξη. Στην αρχή τον μπέρδευα με τον James Blake (στο 8) κι όλους αυτούς μαζί τους μπέρδευα με τους Washed Out (στο 17, που λόγω του εξωφύλλου νόμιζα ότι τους λένε «Γουόζ Χεντ Άουτ» με υπαινιγμό ερωτηματικού στο τέλος. Και καλά ήταν όντως ο Χεντ έξω, ήταν μέσα, πού κρυβόταν ο Χεντ όσο αυτοί στο εξώφυλλο το κάνανε, okthanxbye).

· Λάτρεψα Weeknd (σε ποιόν δεν αρέσουν τα σαββατοκύριακα εξάλλου, ακόμα και τα δυσλεκτικά).

· Γιατρέ μου, ψάχνω ν’ ακούσω Wild Beasts στο γιουτούμπ και μου βγάζει ντοκιμαντέρ του Ντισκάβερι.

· Ωραίες και αυτές οι Girls Father Son Holy Ghost – Μόνο εγώ λείπω.

· Με τους Ταϊλανδούς έχω μια φοβία, απ’ όταν βγήκε αυτή η ταινία του Απιτσαπόνγκ Πωστονελένε, άσε που όταν διαβάζω «Dirty Beaches» θυμάμαι τον Πορτοσάλτε και τις εκστρατείες καθαρισμού ακτών του Σκάι. Καλά, θα κάμω μια προσπάθεια, πιο πολύ για να καταλάβω γιατί δεν κατάφερε να του φάει την 20ή θέση η «Λύκε Λύκε είσαι εδώ» (Lykke Li, α – α – φόλο στο 21).

· Στο πάρτυ εντόπισα 2 από τους 12 που ψηφίσανε Kasabian (ν. 43. Μαλλί Ραπουνζέλ – παντελόνι σωλήνας – όλα μαύρα). Σεβόμενη το μέταλ/ροκ παρελθόν μου, του χρόνου λέω να πραγματοποιήσω μια πιο thorough έρευνα στον συγκεκριμένο κλάδο, πριν καταλήξω στην τελική 20άδα (μιας και οι Metallica με τον Lou Reed δεν ακούγονται, ούτε επί πληρωμή).

· Αγαπώ τους Cults και το καταχάρηκα που έπιασαν το 18 (σε όσους φίλους μου το έδωσα να το ακούσουν μου είπαν ότι κοιμήθηκαν, αλλά εδώ υπάρχει κόσμος που ψήφισε Καρατζαφέρη, οπότε τί να λέμε).

· Οι υπόλοιποι 11 που ψηφίσατε Battles (στο 39) να ξέρετε ότι σας εκτιμώ βαθιά και σας καλώ να υπογράψουμε ένα petition να έρθουν και στην Ελλάδα κάποια στιγμή, διότι τους αγαπώ κι αυτούς (από Τρίτη τυπώνω και μπλουζάκι με λιωμένο παγωτό απάνω).

· Ο Πρόεδρος (δεν του μίλησα, τον είδα από μακριά) είναι γλυκύτατος.

· Χλιαρές αντιδράσεις στην ανακοίνωση του ν. 2, Bon Iver, δατ ιζ. Περίμενα έντονες αντεγκλήσεις ανάμεσα σε μπονιβερικούς και οπαδούς της Ισλανδικής Μπεκάτσας, αλλά προφανώς την τελευταία στιγμή η ένταση αποσοβήθηκε, οι ψυχραιμότεροι επικράτησαν και η PJ μας ένωσε (ή μας «κούνησε», ό,τι προτιμάτε).

· Δε χορέψαμε όμως (μιλάς κι εσύ, το πασίγνωστο πάρτυ άνιμαλ, που κοιμάται απ’ τις 11). Δεν ξέρω τί έγινε μετά που φύγαμε για το σπίτι (για την ακρίβεια, κολυμπήσαμε ως το σπίτι), πάντως περάσαμε πολύ ωραία.

Λέω αυτές τις μέρες που θα βρίσκομαι στο πατρικό, να κάτσω παρέα με τη γάτα και ν’ ακούσω ό,τι δεν ήξερα/ δεν έψαξα/ δε μου ‘βαλαν ποτέ στο ντρομπόξ. Αν μη τι άλλο, θα με αποσπάσει από την κουραμπιεδοφαγία. Καλά Χριστούγεννα σε όλους. Σύμφωνα με τον Φοίβο. Τον σωστό Φοίβο, όχι τον άλλο.

Ετικέτες , ,

35 36 37 38