01 02 03 Dear All, I've got some news: Το καλοκαίρι ήρθε και σε πήρε κι εσένα μαζί*. Παρτ θρη (ούτε η Λάμψη τόσα επεισόδια). 04 05 15 16 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 31 32 33

Το καλοκαίρι ήρθε και σε πήρε κι εσένα μαζί*. Παρτ θρη (ούτε η Λάμψη τόσα επεισόδια).

34

Ντίαρ ολ,


Οι διακοπές οδεύουν στο τέλος τους κι είπα ν' αφιερώσω την τελευταία εβδομάδα τους στο εξοχικό, όπου μπορείς να κοιμηθείς καλύτερα, να φας καλύτερα και να κάνεις μπάνιο στη θάλασσα (καλύτερα, πιο κοντά, πιο καθαρά, όλα σε ένα, νοικοκυρεμένα).

Πήραμε με την αδερφή μου το διώροφο (Λονδίνο γίναμε) ΚΤΕΛ προς Σητεία, διότι αυτό πέρασε πρώτο από τη στάση, με αποτέλεσμα να διασχίσουμε όλα τα παράλια του βόρειου οδικού άξονα Κρήτης, από Ηράκλειο προς Άγιο Νικόλαο, καθόσον το συγκεκριμένο λεωφορείο πήγαινε από την παλιά εθνική οδό, που κανονικά δε θες να τη βλέπεις ούτε ζωγραφιστή (let alone μπροστά σου). Ο εισπράκτορας με στόμφο (ιδιαίτερα στο λι και το νι) ανακοίνωνε τις στάσεις (Αμιράντεεες, Χερσόνννησοοοος – ότι θα μένεις στο Amirandes και θα χρησιμοποιείς το ΚΤΕΛ για να πας, ας πούμε), κι αφού περάσαμε έναν έναν τους πόλους έλξης βρετανών τουριστών της βόρειας Κρήτης, κατεβήκαμε στον Άγιο Νικόλαο και συρθήκαμε ως το σπίτι.

Το απόγευμα ντυθήκαμε για να πάμε στη Γιορτή του Εφτάζυμου Ψωμιού, στον Κρούστα, ένα μικρό χωριό πάνω απ' το δικό μας χωριό (το δικό μας είναι πάντα το μεγαλύτερο). Το εφτάζυμο ψωμί φτιάχνεται από ρεβύθια με μια δύσκολη τεχνική, που θα έκανε πολλούς master chefs να το βάλουν στα πόδια (γατάκι Gordon Ramsey) ή έστω, να υποκλιθούν μπροστά στην (τσεμπεροφορούσα συνήθως) νοικοκυρά του χωριού, που με το ταπεινό αυτό όσπριο παράγει μια τόσο νόστιμη τροφή.

Πριν πάμε στο χωριό περάσαμε από το σπίτι της Σ και της Π, όπου δύο φίλοι τους ξεβρώμιζαν τα αυτοκίνητα με το λάστιχο, επειδή δεν είχαν, λέει, τί να κάνουν (άδολα νιάτα). Ο σκύλος μού όρμηξε σε φιλικό τόνο και κόντεψε να με γκρεμίσει (από χαρά, πάντοτε), ήπιαμε μια βυσσινάδα και περιμέναμε τα παιδιά να ετοιμαστούν. Η προετοιμασία για έξοδο των νιάτων, περιλαμβάνει τα εξής στάδια:

Ξύπνημα από το 2ο σετ μεσημεριανού ύπνου. Τσιγάρο. Φτου-ρε-πούστη-μέντα-είναι-το-φιλτράκι. Χάιδεμα σκύλου. Red bull. Αναμονή για φύτρωμα φτερών του red bull. Error 404, wings not found. Μπάνιο. Άπλωμα τουλάχιστον τεσσάρων t-shirts στο κρεβάτι. Πιάσιμο πηγουνιού με δεξί χέρι (δεξιόχειρες). Ή με το αριστερό (αριστερόχειρες). Σκέψη. Κι άλλη σκέψη (στα 10 λεπτά καίγεσαι). Επιλογή μπλούζας. Σετάρισμα με βερμούδα/αθλητικό/σκουλαρίκι. Στήσιμο στον καθρέφτη του μπάνιου. Επιλογή ζελέ/κεριού. Φορμάρισμα ανθυπο-μοϊκάνας. Ψέκασμα με κολώνια. Κι άλλο ψέκασμα. Μήπως να βάλω την άλλη μπλούζα; Αλλαγή μπλούζας. Ξανασετάρισμα με βερμούδα/αθλητικό/ζακετούλα για το κρύο. Χάλασε το μαλλί. Άιντε πάλι στο μπάνιο. Έπεσε κάτω το σκουλαρίκι. Ας το βρω πριν το χάψει ο σκύλος. Εύρεση και κάθοδος στην είσοδο.

Σύνολο: 2,5 ώρες, αν βρεθεί εγκαίρως το σκουλαρίκι.

Κατά τις 9 φύγαμε από το σπίτι με τη Σ και την αδερφή μου, όσο οι υπόλοιποι ψάχναν τα χαλάκια του αυτοκινήτου (πριν τα φάει ο σκύλος φυσικά), ανεβήκαμε το βουνό και φτάσαμε στο δημοτικό σχολείο, όπου είχαν στηθεί τα τραπέζια για τη γιορτή. Ένας σεκιουριτάς με ύφος τροχονόμου στην Times Square μας οδήγησε για να παρκάρουμε σε ένα δρόμο που περνούσε μέσα από τα λιόφυτα. Χωρίς φακό ή απλικέισο φακού δεν έβρισκες το δρόμο για το σχολείο. Έβλεπες όμως ξεκάθαρα το γαλαξία.

Εκτός από μας είχαν την ίδια ιδέα άλλα 800 άτομα κι όσο γέμιζε ο χώρος, τόσο έστηναν τραπέζια. Ήρθε και το αφεντικό μου με την παρέα του, διότι τα λαζάνια του συγκεκριμένου χωριού είναι φημισμένα (ναι, αλλά το δικό μου χωριό παραμένει μεγαλύτερο και ξακουστότερο. Κι επίσης, να ψοφίσει η κατσίκα του γείτονα).

Φυσικά και έκανε κρύο, με αποτέλεσμα ο ένας να παίρνει τη ζακέτα του άλλου (-Ρε μαλάκα Αντώνη, δώσε μου τη ζακέτα μου, κρυώνω. - Δε στη δίνω ρε μαλάκα Μάνο, πάρε με αγκαλιά), να περιμένουν σε αναμένα κάρβουνα το φαγητό, σχολιάζοντας τα μπούτια της κάθε σερβιτόρας και αναπολώντας γεύσεις μετά από ξενύχτια (-Τόση ώρα θα είχαμε φάει 10 κρέπες στου Χάρη, -Μαλάκα, η μπλούζα αυτηνής γράφει “το χωριό μου τ' αγαπώ, το κρατάω καθαρό”, -Σταμάτα ρε μαλάκα, και πεινάω) και να στρίβουν τσιγάρα (-Πάλι ρε μαλάκα μέντα το φιλτράκι, - Φέρε τον πυρόβολο και σκάσε). Αφού φάγανε και κάπως έκοψαν την αγαπημένη τους προσφώνηση, σηκωθήκαμε να φύγουμε, διότι η αδερφή μου κατουριότανε, εξέλιξη για την οποία έκρινε σκόπιμο να ενημερώσει και το αφεντικό μου, όταν τη ρώτησε για ποιό λόγο φεύγουμε τόσο νωρίς.

Ξαναπεράσαμε από το σπίτι των κοριτσιών, όπου οι γονείς της επιδιδόταν στο εθνικό σπορ των 50 plus γονέων this summer, δηλαδή στην παρακολούθηση του Εζελ στο ντιβιντί του Τηλεράματος. Ο ένας από την παρέα πήγε για ύπνο (δύσκολο το εφτάζυμο στο μάσημα και κάπως σε εξαντλεί), οι υπόλοιποι είπαμε να πάμε για ένα ποτό (το ένα συνιστά κυριολεξία μόνο για μένα), οπότε σηκωθήκαμε και πήγαμε στη διάσημη (για όσους πίνουν περισσότερα από ένα) Σπηλιά του Αγίου Νικολάου. Η ταμπέλα έγραφε Natural Cave Bar (η Σπηλαιολογική δε νομίζω να είναι ενήμερη), απέξω είχε τουλάχιστον τρία 4x4 και δυο κωλοφτιαγμένα Peugeot, άνοιγες την πόρτα (μια ίδια υπάρχει σε κάθε κρεαταγορά), σ' έπαιρνε διαδοχικά το κύμα δροσιάς και το κύμα Πασχάλης Τερζής λάιβ, κατέβαινες μερικά σκαλιά κι έβλεπες το θάμα της φύσης, στην υπηρεσία της τεχνολογίας ηχοσυστημάτων. Μια χαμηλή σπηλιά, με μπάρα στα δεξιά, με πάγκο και σκαμπώ αριστερά, προβολείς, εξαερισμό και κουζινάκι δίπλα από το μπαρ.

Αν φορούσες τακούνια πάνω από 5 πόντους και ήθελες να κάτσεις στο μπαρ, ήσουν βαθιά γελασμένη, διότι κουτούλαγες στο ταβάνι, το οποίο ήταν καφέ και μαύρο. Καφέ από τη φύση, μαύρο κατά τόπους από τα τσιγάρα που κατά λάθος σβήστηκαν από θαμώνες που μεράκλωσαν την ώρα του Νότη και σήκωσαν τα χέρια ψηλά (τί έβαλε ο θεός, σαν την πααααπαρούνααα μοιάζεις, όπα, κρακ. Άουτς, κάηκα).

Ο ντιτζέις φορούσε ασορτί αλυσίδα στο λαιμό και στο χέρι (γκαλερί Τσαγκαράκης), μισάνοιχτο πουκάμισο με γιακά Μάο (μαζί με το Μάο πέθανε και η σημειολογία του αγαπημένου του ενδύματος) και στεκόταν επιβλητικά μπροστά από εκατοντάδες σιντί, που κάθε ωδείο που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να έχει στις σιντοθήκες του. Κλασικός Καζαντζίδης, αναγεννησιακός Αδαμαντίδης, επιβλητικός Αντύπας, μια Αρβανιτάκη (για ξεκάρφωμα), Τέσσερεις Εποχές του Ζαφείρη του Μελά, η του Τάκη Σούκα, οι κυριότερες όπερες του Μητροπάνου. Τα κορίτσια πληροφόρησαν ότι αυτός ήταν ο “κακός” ντιτζέις, διότι: (α) έβαζε πολλά τσιφτετέλια (και τους χάλαγε το ίματζ να τους φεύγει ο γοφός πέρα δώθε), (β) δεν έπαιρνε παραγγελιές (από ποιόν; από τους καλύτερους πελάτες της τελευταίας δεκαετίας. Σα δε ντρέπεται, σ' αυτές αρνείται την παραγγελιά, που πάνε στο Μακρόπουλο και ο μετρ απλώνει το σακάκι του για χαλί, να πατήσουνε χαμέ τη δεκάποντη).

Ήπιαμε ένα ποτό υπό τις θεματικές μουσικές επιλογές του ντιτζέη Θωμάς (Τί να τα κάνω τα λεφτά, αφού δεν έχω εσένα πια, Για τα λεφτά τα κάνεις όλα, για τα λεφτά δε μ' αγαπάς, κ.λπ., θεματική ενότητα: κρίση και χρήμα, η επιρροή στην προσωπική σας ζωή, Είμαι ανεβασμένος, στα σύννεφα πετάω, Απάνω σε χαλιά, σε μαγικά χαλιά, θεματική ενότητα: Σχολή Ικάρων κι επαγγελματική αποκατάσταση).

Οι περισσότερες γυναίκες στο μαγαζί είχαν για στυλίστρια (μη σου πω και για διατροφολόγο) τη Δήμητρα Λιάνη – Παπανδρέου. Στρας, κολάν, τσίτα ντεκολτέ (άστο κάτω το φυστίκι, σε λίγο δε θα χωράς να βγεις απ' τη σπηλιά). Από τους άντρες, οι μισοί φορούσαν μπλούζα με V και ροζάριο (παρακαλώ τον Πάπα Βενέδικτο, αν μας διαβάζει, να επιληφθεί του ζητήματος), οι άλλοι μισοί κοντομάνικο γυαλιστερό πουκάμισο με ασορτί υφασμάτινο παντελόνι. Λευτέρη Πανταζή, πάντα ζεις, μέσα στη ντουλάπα τους.

Η Π άρχισε (δικαίως) να διαμαρτύρεται ότι είχε μόνο μεγάλο κόσμο, προτρέποντας σε άτακτη φυγή προς το Ελληνάδικο της παραλίας, όπου τα νιάτα της παρέας θα έσμιγαν με τα υπόλοιπα νιάτα (παραφράζοντας τον Α, είμαστε ληγμένοι που πάμε στη Σπηλιά, αλλά όχι και τόσο).

Τα παιδιά με κατέβασαν με το αυτοκίνητο στο σπίτι και χάθηκαν στα στενά του Αγίου Νικολάου, για να συνεχίσουν τη διασκέδασή τους.

Αυτά πέρναγα εγώ, όσο όλοι οι υπόλοιποι ήσασταν ολόχαροι στους Pulp. Ήθελα και να 'ξερα ποιανού παπάρα ιδέα ήταν να τους φέρει στα μέσα του Αυγούστου, που η μισή Αθήνα λείπει στα χωριά και στις γιορτές διαφόρων ψωμιών. Σιχτίρ.


*Φοίβο, είσαι η μόνη παρηγοριά, μέχρι την πρώτη σταγόνα βροχής.


Ετικέτες , , , , , ,

35 36 37 38