01 02 03 Dear All, I've got some news: Καλοκαιρινή ανάταση. Κι επίκυψη. 04 05 15 16 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 31 32 33

Καλοκαιρινή ανάταση. Κι επίκυψη.

34

Ντίαρ ολ,

Πριν την έναρξη των φετινών διακοπών και δεδομένου ότι η χρονιά που πέρασε έχει βαφτεί με αίμα (μεταφορικά πάντα, δεν είναι ότι έσκασε καμιά χειροβομβίδα άγχους στο χώρο μας και μας πήραν τα σκάγια), θεωρώ υποχρέωσή μου να αναφερθώ εν συντομία στους τρόπους εκγύμνασης που έχω χρησιμοποιήσει κατά καιρούς και στα αποτελέσματά τους (δε μου εξασφάλισαν μια θέση στην πασαρέλα, παρά ταύτα, κάτι έκαναν). Τούτο δε, πιο πολύ για να πιστέψω ότι κάπου, κάπως, κάποτε, κούνησα actually τα μέρη του σώματός μου για κάποιον άλλο λόγο πέραν του να πάω στο ψυγείο ή να πιάσω το φραπέ απ’ το τραπεζάκι.

Φυσικά ο απώτερος στόχος είναι να πεισθώ ότι, κατά τη διάρκεια του Αυγούστου: (α) δεν πρέπει να σαπίσω στο κάλυμμα του καναπέ, (β) δεν πρέπει να τρώω ό,τι μου δίνουνε.

Μια καταγραφή της γυμναστικής καριέρας μου βοηθά στο να θυμούνται οι παλαιότεροι (η Συντρόφισσα Λάο Τσε δηλαδή, ως ο παλαιότερος άθρωπας στον πλανήτη, μετά τον Επίτιμο βέβαια) και να μαθαίνουν οι νεώτεροι. Κυρίως να αποφεύγουν τις συμβουλές μου σε ο,τιδήποτε πλην των συνταγών μαγειρικής.

· Γυμναστήριο, όργανα: 15 χρονώ. Τρυφερή ηλικία για βαριά πράματα, όπως το να ξαπλώνεις να κάνεις κοιλιακούς κι απέναντι να ‘χεις τη «θεία απ’ το Σικάγο» να χαχανίζει που σε βλέπει να προσπαθείς. Ένα μήνα άντεξα, μετά ήρθε ο Αύγουστος (καλή ώρα), έμαθε κι η μάνα μου να φτιάχνει ένα καινούργιο κέικ, τί τα θές, τί τα γυρεύεις. + 3,5 (κιλά).

· Κατασκήνωση, ευγενή σπορ: πάλι 15 (πολλή γυμναστική εκείνο το καλοκαίρι). Ξιφασκία, ιππασία, τοξοβολία, γκολφ. Φοβερές επιδόσεις. Σκόνη η Σαρλότ η Καζιράγκι. Αλοιφή η Αθηνούλα η Ωνάση. Ωστόσο, τον ίδιο μήνα (Αύγουστος, καλή ώρα), ανακάλυψα το παχύ, το εγγλέζικο το βούτυρο. Ως εκ τούτου, κατέληξα στο ράγκμπυ. Που ταίριαζε με το νέο μου σουλούπι. + 5.

· Θάλασσα, κολύμπι: 17. Ετοιμαζόμουν να δώσω το πρώτο σετ πανελλήνιες (της Β’ Λυκείου, 14 μαθήματα). Κάθε μέρα κολυμπούσα ελεύθερο πάνω – κάτω την κεντρική παραλία του Αγίου Νικολάου Λασιθίου, μιάμιση ώρα, 10-11:30, να με κοιτάνε οι γριέςπού πάει το καημένο, γιατί δε βγαίνει στ’ ανοιχτά», «για να μη με κόψει κανένα τζετ σκι και πάει τζάμπα τόσο διάβασμα»), να ξεφυσάω με πόνο ψυχής, μπας και χάσω καμιά θερμίδα, μέχρι να ξαναπιάσω τον Οβίδιο τον Ποιητή. Η γιαγιά μου έφτιαχνε μέρα παρά μέρα γεμιστά. + 3 κιλά, + 11 καινούργιες ελιές στη μάπα (απ’ το πολύ διάβασμα είχα ξεχάσει την ύπαρξη της τρύπας του όζοντος και δεν ανανέωνα το αντηλιακό όσο συχνά έπρεπε).

· Άσκηση για απόκτηση άδειας άσκησης επαγγέλματος (εγγραφή στο Δικηγορικό Σύλλογο): 2006 έως 2008. Στη Σαχάρα και ζγκατάψυξ’. Στις καλές μέρες και τις κακές. Στα διώροφα κτίρια της Ευελπίδων, χωρίς ασανσέρ. Στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του εφετείου, χωρίς χάρτη. Στις ατελείωτες ουρές, χωρίς σκαμνάκι. Στους δρόμους, χωρίς ταξί. Χωρίς ένα καρότσι λαϊκής, να του φορτώνω τις δικογραφίες. Γύριζα στο γραφείο σαν τον R2D2 βραχυκυκλωμένο. – 5 κιλά + δεκάδες ψυχολογικά προβλήματα.

· Γιόγκα: πλατεία Εξαρχείων, γιόγκι «Θάλασσα» (φορ δοζ χου νό). Τεντώσου από δω, σκύψε από κει, κάνε το «σκύλο», τη «γάτα», το «κολιμπρί» (ορ σάμθιν). Ταίριαξε με την ενεργητική προσωπικότητά μου (πιο ακίνητος πετάν τα όρνια από πάνω σου). Ήταν έρωτας με την πρώτη «στάση του λωτού». Πήρα και βιβλίο που εξηγούσε τις ασκήσεις (τσουκάλα ΚΑΙ στη γυμναστική). – 2 (τον πρώτο μήνα, μετά μπήκε ο Αύγουστος και βγήκαν τα παγωτά του Ασημακόπουλου, που ήτανε στον δρόμο μου από την πλατεία στο σπίτι).

Πήρα ένα πακέτο ποστ-ιτ, να γράψω παντού «ΚΟΥΝΗΣΟΥ», με μεγάλα γράμματα. Και στην κουζίνα της γιαγιάς «ΠΟΥΤ ΔΕ ΤΟΜΑΤΟ ΝΤΑΟΥΝ ΣΛΟΟΥΛΙ».

Ετικέτες

35 36 37 38