01 02 03 Dear All, I've got some news: Τέσσερεις περούκες και ένας γάμος. 04 05 15 16 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 31 32 33

Τέσσερεις περούκες και ένας γάμος.

34
Ντίαρ ολ,

Το Σάββατο πήγαμε στο γάμο των φίλων μας, Μ & Μ.
Επειδή είμαι διακριτικός άνθρωπος (μην ακούσω σχόλια),
θα αναφερθώ σε πρόσωπα μόνο με τα αρχικά τους και σε καταστάσεις με ολίγες λεπτομέρειες,
για να μη γίνουμε ρόμπα συβούρβουλοι. Να μάθει δηλαδή ο κόσμος τα ρεζιλίκια
μας, αλλά (κάπως) ανώνυμα. Μερσί μπιεν για την κατανόηση και σας ζητώ ταπεινά συγγνώμη
για το επερχόμενο κράξιμο, αλλά έτσι είναι στην έγκυρη δημοσιογραφία
δε μπορείς να μην κάνεις εχθρούς.


Καταρχάς, ταξίδευα την Παρασκευή με Γιάννη Φουκάκη, πατέρα Φουκάκη και
αρραβωνιάρα Φουκάκη, Μαρία Papapetros και Μανώλη Κεφαλογιάννη.
Ένιωσα τόσο ασήμαντη...

Το Σάββατο κοπροσκύλιαζα σ' ένα καναπέ, μέσα στην ατελείωτη
βροχή, ατενίζοντας τις τσιπούρες που πάφλαζαν μεσα στα κύματα στο μπαλκόνι,
για να στρώσω λέει μούρη, αλλά το μπιμπίκι
κάγκελο (ναι, δεν το παρατηρήσατε οι παρόντες στο γάμο, διότι η τεχνολογία κάνει θαύματα).

Πήγα στης νύφης καμιά ώρα πριν το μυστήριο και βρήκα τα κορίτσια (και τα ελάχιστα ηρωικά αγόρια)
που ντύνανε τη νύφη. Όποιος έμεινε πάνω από 10λεπτο στο σπίτι και δεν κουφάθηκε
από τις ιαχές "φέρε μαρή το πιστολάκι, θα πέσει το κρεπάρισμα
κι άντε να το σηκώσω παλι", του αξίζουν συγχαρητήρια και να περάσει την Τετάρτη 10-12
από το Sport FM Ηρακλείου, να παραλάβει το δώρο του (τα κουφέτα που περισσέψανε).


Ο φωτογράφος πρέπει να αλλαξε επάγγελμα μετά την προσπάθειά του να φωτογραφίσει
τις φίλες της νύφης. Έλεγε ο άνθρωπος "βάλε εσύ το χέρι σου στον ώμο της μπροστινής,
ναι, το χέρι σου, μην πέφτεις πάνω της, λυγίστε λίγο πόδι σας", μπας και μας βγάλει
αξιοπρεπείς, η καθεμία έκανε τα δικά της, ρουφάγαμε κοιλιές, με την αγωνία μη πέσει η φωτογραφία
στα χέρια της Καγιά και του Κοτέντου και μας διώξουνε από το Next Top Model
για ένα στραβολαίμιασμα, πάλι σκατά βγήκαμε, ο φακός να κοιτάει εμάς
κι εμείς να κοιτάμε το πόμολο.


Κάποια στιγμή μας είπε να στηθούμε σε σειρά,
νόμιζα ότι θα μας αρχίσει στα χαστούκια, σαν το Βέγγο στην ταινία με τις πολλές
αδερφές, αλλά μας ξεπέταξε με ένα γκρο πλαν (να είμαστε όλες μέσα, μη γκρινιάζει
καμιά ότι αδικήθηκε από την παραγωγή) και μας άφησε να φύγουμε, για να κάνει meditation, μπας και τη βγάλει στο ίδιο μαρτύριο
που θα του κάναμε και στην εκκλησία (εδώ να κοιτάς μωρή, το πουλάκι, όχι το στρίφωμα της συμπεθέρας).

Στην εκκλησία έβρεχε, ο καιρός ήταν ό,τι έπρεπε για ν' αποκτήσεις μαλλί "Πρίζα - look",
μέσα όμως ήμασταν εξαιρετικά ήσυχοι, ούτε ένα κουτί Μπαρμπα Μπεν δεν εκτοξεύθηκε
(τα χρόνια της ωριμότητας έφτασαν επιτέλους), ακόμα και το "η δε γυνή" ξεχάσαμε να παρατηρήσουμε
(αν και εγώ είμαι σίγουρη ότι η Νύφη ως Βαζέλα έχει απεριόριστη αξιοπρέπεια και
δεν θέλησε να δείξει έτσι την πυγμή της εντός της συζυγικής σχέσης - ναι ένα κατοστάρικο
μου 'δωσε για να το γράψω αυτό, μ' ένα μισθό μόνο δε βγαίνω
).

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα νεύρα του φωτογράφου δοκιμάστηκαν και κατά τις φωτογραφίες
"friends & family", μετά το πέρας του μυστηρίου, διότι οι φίλοι του γαμπρού θέλησαν να δώσουν
έναν γιορτινό τόνο στο event και φόρεσαν περούκες, έριξαν κομφετί και έτσι έβγαλαν την επίσημη
φωτογραφία του γάμου, αυτή που μπαίνει στη μεγάλη κορνίζα, την ασημένια, δίπλα στη φωτογραφία
που κρατάς τη σημαία της παρέλασης. Πιο πολλές ώρες κάνανε οι φίλοι γαμπρού στο Τζάμπο για να διαλέξουνε τα
αποκριάτικα, παρά η νύφη με την κουμπάρα να διαλέξουνε τα κουφέτα.

Κατά την αποχώρηση των νεονύμφων με το αυτοκίνητο, αδελφικός φίλος του γαμπρού βροντοφώναξε
χτυπώντας το τζάμι του και κάνοντας απρεπή χειρονομία "τώρα... τη γάμησες!", αλλά ο γαμπρός
κράτησε την ψυχραιμία του, και δεν άρχισε να τρέχει σαν την Τζούλια Ρόμπερτς στη γνωστή ταινία.
Φοβούνται ρε τα παλικάρια!

Στο τραπέζι το παιχνίδι με τις περούκες ανέλαβαν αρχικά τα παιδιά, που ήταν remarkably ήσυχα
(σε αντίθεση με τους γονείς τους, από πού παίρνουνε παράδειγμα δεν ξέρω, ειλικρινά),
μετά τους δώσανε και σερπαντίνες, οι οποίες κυκλοφόρησαν μέχρι την ευλαβική απίθωση επί του τραπεζιού
του γαμοπίλαφου (ή αλλιώς γαμώρυζου), το οποίο ήταν marvelous, splendid, πέρναγε από κριτική επιτροπή
Top Chef με τα τσαρούχια (ή μάλλον με τα στιβάνια). Βγάλαμε για λίγο το σκασμό την ιερή ώρα του
φαγητού, μέχρι που τα κρητικά σταμάτησαν και ξεκίνησε το-πατρινό-καρναβάλι-για-πάντα-ελα-να-μαθεις-τι-εστί-Ηράκλλλλειο.

Οπότε οι καλεσμένοι πήραν απ' τα χέρια των παιδιών τις περούκες, τα γυαλιά και τα μακρόστενα εκείνα
πράγματα που σκανε και γεμίζει ο τόπος χαρτάκια που δεν τα μαζεύει η ηλεκτρική και παίζουν οι διαόλοι
σου, γιατί χώνονται παντού (κανένα παιδάκι δεν έκλαψε, εγώ στη θέση τους θα σήκωνα όλο το Δήμο Αρχανών από τις φωνές).
Η πίστα γέμισε και οι επιτυχίες ώθησαν τον κόσμο να ξελυσσάξει και να θυμηθεί τα νιάτα του
και τον εφηβικό του ήρωα, Στάθη Ψάλτη. Δόξες και τιμές στη Ρόδα, τσάντα και κοπάνα,
όλα τα χιτς της εποχής τ' ακούσαμε, έβαλε κι ένα Michael Jackson (γάμος δίχως Michael,
δάσος δίχως έλατο). Ένα Σταμάτη Γονίδη δεν ακούσαμε όμως, κι ένα Μιχάλη Ρακιντζή επίσης,
και ο ντιτζέης με πίκρανε πολύ ως προς αυτό το σημείο.

Στα λάιβ τμήματα του προγράμματος (δικό σας!) εγώ προσωπικά είχα γκαγκανιάσει από το ντισκοχοροπηδητό και δε συμμετείχα
ενεργά - είχαν σερβίρει και την τούρτα, οπότε χεσμένα τα είχα τα άσματα - το άφτερ πρόγραμμα όμως
ήταν εξαιρετικά αφιερωμένο στους εναπομείναντες friends & family, δεχόταν και παραγγελιές,
αλλά εγώ το κούτελό μου το'χω ψηλά και Γονίδη ΔΕΝ ΠΑΩ να ζητήσω αν δε φιλοτιμηθεί
ο ντιτζέης από μόνος του, καθόσον διατηρώ ένα επίπεδο (ρωτήστε όποιον θέτε,
αρκεί να μην είναι γάβρος, γιατί δεν θα είναι αντικειμενικός απέναντί μου).
Το επίπεδό μου αυτό αναδείχθηκε στο τσιφτετέλι by Christos Nikolopoulos, δε μάστερ
οβ μπουζούκι, σε άσμα από "Ψίθυρους Καρδιάς" και στα καπάκια "μια ματιά σου μόνο
φτάνει αεροπλάνο να με κάνει", γιατί πήγαμε και σχολείο στην Αλικαρνασσό, κι αυτό
βγαίνει και στον κόσμο.

Ως προς τους υπόλοιπους guests, θα εξάρω την προσπάθεια της Μ να διατηρήσει
τη γόβα όλο το βράδυ στο πόδι της και ταυτόχρονα να μην φοράει ζακέτα/ορειβατικό μπουφάν/κουβέρτα φλις,
αντιστεκόμενη σθεναρά στο κρύο που νόρμαλυ την καταβάλει.
Επίσης, θα εξάρω τις χορευτικές ικανότητες του Γ, τις οποίες όμως ο κύριος Κωστάλας (της Επιτροπής) δεν
εξετίμησε καθ' όν τρόπον έπρεπε, με αποτέλεσμα να του κόψει τα φτερά, να μην κάνει
στροφή καριέρας στη σοουμπίζ και ν' αναγκαστεί μέχρι το επόμενο ριάλιτυ ταλέντων να μας κουβαλάει κομοδίνα με το Peugeot, όποτε
μας καβλώσει ν' αλλάξουμε επίπλωση στο χώρο μας.

Οι γκαστρωμένες της παρέας ήταν πολύ υπομονετικές και μπράβο τους, που με αυτά που είδαν
εξακολουθούν να θέλουν να φέρουν τα παιδιά τους Σ' ΑΥΤΟΝ τον κόσμο, με ΑΥΤΟΥΣ τους φίλους.
Τέλος, θέλω να εξάρω το κουράγιο της νύφης να φοράει τα παπούτσια του γάμου επί δίωρο
εντός της δεξίωσης (άλλη στη θέση της θα τα είχε βγάλει από το "Ησαΐα χόρευε).
Ένα τελευταίο μπράβο και στο μαγαζί, που 4 παρά μας έβγαλε κάτι μακαρονάδες αχνιστές
με ανθότυρο, μη πάνε ξεροσφύρι τα γουίσκια.

Συμπεράσματα:

1. Αν παντρευτείτε ποτέ Απόκριες, να είστε έτοιμοι για όλα.
Είμαι σίγουροι, ότι αν είχαν χρόνο, όχι περούκες και στολές, και άρμα θα τους βγάζανε,
με τη Δάφνη Μπόκοτα σε live μετάδοση του event μέσω ΕΡΤ.

2. Το ρύζι θα το θυμάμαι για καιρό. Κι εγώ και η κυτταρίτιδα στα μπούτια μου.

3. Ο ντιτζέης μισεί το Σταμάτη Γονίδη. Αλλιώς, δεν εξηγείται.

4. Γαμπρέ, έπεσες ηρωικά. Αλλά μην ανησυχείς. You' ll always have Ergotelis, να παρηγοριέσαι.

5. Νύφη, αν σου αρχίσει τίποτα περίεργα, ΑΠΕΙΛΗΣΕ ΤΟΝ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΥ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΛΑ.
Πιάνει πάντα.

6. Μη σας ξεφύγει καμιά φωτογραφία στον Κοτέντο, πάει η πολλά υποσχόμενη καριέρα μας στο μόντελινγκ.


ΝΑ ΜΑΣ ΖΗΣΟΥΝΕ!

Ετικέτες ,

35 36 37 38